Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Karol Nawrocki nadał go panu profesorowi „za wybitne zasługi dla wymiaru sprawiedliwości, za osiągnięcia w działalności naukowej w dziedzinie prawa karnego oraz zasługi w upowszechnianiu prawdy o najnowszej historii Polski”.
Prof. dr hab. Witold Kulesza
Studia prawnicze na UŁ ukończył w 1973 r. z wyróżnieniem dla najlepszego studenta ostatniego roku i rozpoczął pracę w Zakładzie Prawa Karnego Instytutu Prawa Karnego jako asystent stażysta prof. Jana Waszczyńskiego.
Stopień naukowy doktora nauk prawnych uzyskał w 1982 r. na podstawie rozprawy „Zniesławienie i zniewaga (Ochrona czci i godności osobistej człowieka w polskim prawie karnym – zagadnienia podstawowe)”, nagrodzonej III nagrodą w konkursie „Państwa i Prawa” na najlepsze prace habilitacyjne i doktorskie, opublikowanej następnie w 1984 r. przez Wydawnictwo Prawnicze. W tym samym 1982 r. powołany na stanowisko adiunkta. Stopień doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa karnego uzyskał w 1992 r. na podstawie pracy „Demonstracja. Blokada. Strajk (Granice wolności zgromadzeń i strajku w polskim prawie karnym na tle prawa niemieckiego)”, wydanej przez Wydawnictwo UŁ (1991 r.) i nagrodzonej I nagrodą w konkursie „Państwa i Prawa” na najlepsze prace habilitacyjne i doktorskie.
W 1992 r. powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego i kierownika Zakładu Prawa Karnego Materialnego Katedry Prawa Karnego. W latach 1992-1995 prodziekan WPiA UŁ, w latach 1998-2006 przedstawiciel Wydziału na forum Senatu UŁ. Z dniem 30 grudnia 2015 r. otrzymał tytuł naukowy profesora nauk prawnych, na podstawie monografii "Crimen laesae iustitiae. Odpowiedzialność karna sędziów i prokuratorów za zbrodnie sądowe według prawa norymberskiego, niemieckiego, austriackiego i polskiego" (Wydawnictwo UŁ 2013 r.) oraz oceny całokształtu dorobku naukowego.
Tekst: dr hab. Jan Kulesza, prof. UŁ
Redakcja: Daniel Maliński
Zdjęcie: Archiwum prywatne prof. Witolda Kuleszy.
